Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Andrychowie

Msze Święte

  • w niedzielę: 6:30, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00, 18:00
    (Lipiec i Sierpień: 6:30, 8:30, 10:00, 11:30, 20:00)
  • w święta zniesione: 6:30, 8:30, 16:30, 18:00
  • w tygodniu: 6:30, 7:00, 18:00
    (Adwent: 6:30, 18:00; Lipiec i Sierpień: 7:00, 18:00)

więcej informacji…

Historia naszego kościoła

Przedstawiając krótką historie parafii św. Stanisława BM w Andrychowie na Osiedlu trzeba cofnąć się do lat 70-tych. Wówczas to władza państwowa miasta Andrychowa podjęła decyzje o budowie nowego osiedla dla ludzi pracy, którzy przybywali z okolicznych terenów, czy nawet z całej Polski, do zakładów pracy jakie były i są na terenie miasta. Równolegle z ta decyzja zapadła inna. Ówczesny Metropolita Krakowski, Ks. Kard. Karol Wojtyła postanowił utworzyć nowy ośrodek duszpasterski na tym terenie. Prace te zlecił Ks. Dziekanowi Stanisławowi Sikorze, proboszczowi parafii św. Macieja Apostoła w Andrychowie. Organizowanie pracy duszpasterskiej rozpoczęto od przygotowania salek katechetycznych, w których można było się podjąć katechizacji dzieci i młodzieży. Udało się to zorganizować w bardzo krótkim czasie dzięki uprzejmości ludzi mających swoje domy na tym terenie, którzy udostępnili własne mieszkania na ten cel. Za takie jednoznaczne określenie swojej postawy ludzie ci mieli bardzo wiele kłopotów zarówno ze strony władz miejscowych jak i wojewódzkich z Bielska-Białej. Mimo tak dużych trudności mieszkańcy Osiedla wykazując dużą odwagę i chęć trwania w swojej wierze zaczęli domagać się od władz państwowych zezwolenia na budowę nowego kościoła.

Obecny wówczas Metropolita Krakowski, Ks. Kard. Franciszek Macharski, popierając dążenia wiernych powołał wikariusza parafii św. Macieja Apostola w Andrychowie, Ks. Andrzeja Waksmańskiego do pracy na terenie Osiedla. Miał on za zadanie ukształtować nowo powstałą placówkę, z czym wiązała się przede wszystkim sprawa budowy nowego kościoła. By jednoczyć ludzi z Panem Bogiem i miedzy sobą, tworząc nowa parafie, początkowo przystosowano do celów liturgicznych prywatny dom przy ulicy Starowiejskiej 24, tworząc z niego kaplice. W ten sposób zewnętrznym znakiem nowo powstałego ośrodka duszpasterskiego były odprawiane Msze święte oraz nabożeństwa. Do dziś dom ten służy społeczności parafialnej, gdyż mieszkają w nim i pracują Siostry Służebniczki. Jednocześnie parafianie wraz ze swym duszpasterzem, Ks. Andrzejem Waksmańskim bardzo usilnie starali się o uzyskanie zezwolenia na budowę kościoła u władz wojewódzkich w Bielsku-Białej. Owocem wieloletnich starań była, jakże upragniona zgoda na budowę, która otrzymali w 1981r.

Natychmiast zabrano się do pracy, i już 4 września 1981 roku Ks. Kard. Franciszek Macharski dokonał poświęcenia Krzyża i placu budowy nowej świątyni. Wówczas to Metropolita Krakowski określił ten nowo budujący się kościół mianem Pierwszego Diecezjalnego Votum Wdzięczności Panu Bogu za ocalenie życia Ojca Świętego Jana Pawła II na Placu św. Piotra 13 maja 1981r. tak pamiętnego dla nas Polaków.

Wyrazem docenienia podjętych starań, a jednocześnie silnym bodźcem do dalszej pracy był dzień 30 maja 1982r.,w którym została erygowana parafia św. Stanisława. Rozpoczął się okres bardzo ciężkiej i jakże ofiarnej pracy mieszkańców Osiedla, który dzięki wielkiej pomocy Ks. Kard. Franciszka Macharskiego ukoronowany został poświęceniem tejże świątyni. Dokonał tego sam Ks. Kardynał w pamiętną niedziele 22 grudnia 1985 roku. Ks. Prałat Andrzej Waksmański , proboszcz i dziekan, cały czas kierował pracami przy budowie kościoła, salek katechetycznych i plebanii. 26 września 1986r. Ks. Biskup Julian Groblicki poświęcił dzwony i przekazał parafii relikwie jej patrona - św. Stanisława BM.

Po przeniesieniu Ks. Andrzeja Waksmańskiego do nowej parafii, Ks. Kardynał powołał na jego miejsce Ks. Mariana Tobołę, z Krakowskiego Seminarium Duchownego gdzie pełnił posługę Ojca Duchownego. Rozpoczął on wyposażać kościół w nowe ławki. Niestety, bardzo poważna choroba i długi pobyt w szpitalu uniemożliwił mu dalsze prowadzenie prac. Decyzja Ks. Biskupa Tadeusza Rakoczego Ordynariusza Diecezji Bielsko-Żywieckiej na miejsce Ks. Mariana został powołany Ks. Józef Jania, który podjął rozpoczęte wcześniej dzieło. Dzięki wielkiej ofiarności parafian udało się ukończyć urządzenie wnętrza kościoła. Cały wystrój zaprojektowała i wykonała artystka rzeźbiarz mgr Bogusława Drwal z Tarnowa. Wyposażono kościół w nowe tabernakulum oraz ołtarze marmurowe. Główny ołtarz znajduje się na tle mozaiki, w której centralne miejsce zajmuje rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego. Nieco niżej znajdują się postacie świętych biskupów: Wojciecha i Stanisława oraz świętych patronów naszej diecezji: Maksymiliana i Jana Sarkandra.

Kościół zdobią również ołtarze boczne: ołtarz Pana Jezusa Miłosiernego z obrazem Jezu Ufam Tobie oraz ołtarz Matki Bożej zawierający tryptyk: Matka Boża Nieustającej Pomocy, Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny oraz Narodzenie Pana Jezusa. Świątynia została także wyposażona w boazerie, ławki, nowe konfesjonały oraz Drogę Krzyżową. Do kościoła prowadza wspaniale granitowe schody. W czasie posługi duszpasterskiej Ks. Proboszcza Józefa Jani zostały zakupione miedzy innymi nowe organy elektroniczne, piszczałkowa atrapa zdobiąca chór, wykonano również marmurowe lamperie na kolumnach wieńczących strop świątyni oraz ścianach wewnętrznych kościoła. Nasz Dom Boży został także otoczony pięknym ogrodzeniem i kutymi bramami wejściowymi. Końcem 2009 roku zostały zakupione witraże, a także wymieniono okna w salkach katechetycznych. Wszystkie inwestycje, jakie były przeprowadzone w naszym kościele zostały wykonane dzięki ofiarności naszych parafian, którzy w każda niedziele i święta uczestniczą we Mszy św.